เรื่องของเพ็ญ
เพ็ญ อายุ 29 ปี เป็นผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่เคยถูกสามีทุบตีทำร้ายระหว่างที่ตั้งครรภ์ และลูกคนโตของเพ็ญก็เติบโตท่ามกลางการใช้ความรุนแรงเรื่อยมา นอกจากทุบตีเพ็ญแล้ว สามีของเพ็ญยังลวนลามลูกของตนเอง ปัจจุบันแม้ว่าเพ็ญจะเลิกกับสามีคนนี้ และมีสามีใหม่แล้ว แต่ลูกของเพ็ญก็กลายเป็นเด็ก ที่มีปัญหาทางจิตใจเรื่อยมา มูลนิธิฯ ได้แนะนำให้เพ็ญ พาลูกไปพบจิตแพทย์เพื่อบำบัดรักษาทางจิตใจ ช่วยเหลือโดยให้ทุนการศึกษาแก่ลูกของเพ็ญ รวมทั้งให้เงินยืมแก่เพ็ญเพื่อลงทุนขายขนม เนื่องจากสามีคนใหม่ของเพ็ญก็ไม่ได้ช่วยเหลือทางด้านเศรษฐกิจ และเพ็ญก็มีหนี้สินและภาระต้องดูแลลูกและพ่อแม่ของตนเองอีกด้วย

ชีวิตของแสง
แสง เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่โต้ตอบการทำร้ายทุบตีจากสามี หลังจากทนต่อภาวะดังกล่ามากว่า 10 ปี และต้องถูกดำเนินคดีในข้อหาฆ่าคนตายโดยเจตนา แสงมีลูกอยู่ในวัยเรียนถึง 3 คน อายุ 16 ปี 13 ปี และ 6 ปี มูลนิธิผู้หญิง จึงได้ช่วยเหลือในการจัดหาทนายสู้คดี และประกันตัวแสงโดยใช้หลักทรัพย์ของมูลนิธิผู้หญิงที่มีอยู่ ตลอดจนช่วยเหลือค่าใช้จ่ายประจำวันให้แก่ลูกๆ ของแสง

ชะตากรรมของแก้ว
แก้ว อายุ 18 ปี รู้จักกับพล เพื่อนชายซึ่งทำงานโรงงานเดียวกัน หลังจากที่คบกันได้ประมาณ 1 ปี แก้วก็ตั้งท้อง เมื่อพลรู้ เขาให้แก้วไปเอาเด็กออก แต่แก้วก็เก็บเด็กเอาไว้จนกระทั่งครบกำหนด แก้วคลอดลูกในห้องพักเพียงลำพับ และ ณ วินาทีนั้นเอง แก้วมองไม่เห็นทางอื่นใด จึงตัดสินใจทำลายทารกที่เกิดมาด้วยมีดปอกแผลไม้ แก้วถูกจับและดำเนินคดีอาญาในข้อหาฆ่าผู้อื่น ครอบครัวของแก้วขอยืมหลักทรัพย์จากญาติจนประกันตัวแก้วออกมาได้ แก้วพบกับพล และตัดสินใจร่วมทางกันอีกครั้ง และให้กำเนิดลูกน้อย ต่อมา ญาติของแก้วต้องการใช้หลักทรัพย์นั้นในขณะที่แก้วยังไม่สิ้นสุดและมีลูกน้อยวัย 8 เดือน ในที่สุด แก้วได้รับความช่วยเหลือ โดยคุณสมบูรณ์ ทองบุราณ สมาชิกวุฒิสภา จากจังหวัดยโสธรใช้ตำแหน่งประกันตัวแก้ว จากจังหวัดยโสธร ใช้ตำแหน่งประกันตัวแก้ว และทางครอบครัวของแก้ว ติดต่อทางมูลนิธิผู้หญิง ให้ช่วยจัดหาทนายเพื่อช่วยต่อสู้คดี

ทางออกของผู้หญิงที่ถูกทุบตี

ผู้หญิงที่ถูกทุบตีส่วนใหญ่ต้องเผชิญปัญหาเพียงลำพัง โดยไม่ได้รับความคุ้มครองและได้รับการบริการทางด้านสุขภาพที่เหมาะสม ทั้งนี้เป็นเพราะความรู้สึกอับอายต่อสิ่งที่เกิดขึ้นและไม่กล้าเปิดเผยปัญหาของตน รวมทั้งสมาชิกในชุมชนและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ยังขาดความตระหนักถึงผลกระทบของความรุนแรงในครอบครัว ต่อผู้หญิงและสังคมโดยรวม เช่น เมื่อผู้หญิงไปแจ้งความ หรือแจ้งตำรวจมาระงับเหตุ เจ้าหน้าที่ตำรวจมักจะเน้นการเจรจาไกล่เกลี่ย โดยไม่ได้สนใจต่อความต้องการของผู้หญิง

จากประสบการณ์การทำงานให้ความช่วยเหลือผู้หญิง ที่ประสบปัญหาของมูลนิธิผู้หญิง พบว่า ผู้หญิงต้องได้รับผลกระทบทั้งทางร่างกายและจิตใจ ได้รับความกดดัน และเมื่อไม่สามารถอดทนต่อการถูกทำร้ายต่อไปและหมดหนทางอื่น ที่จะพ้นไปจากปัญหาที่เผชิญอยู่ เมื่อถูกทำร้ายอีกครั้ง ผู้หญิงก็ใช้อาวุธตอบโต้หรือป้องกันตัว จนเป็นฝ่ายทำร้ายสามีเสียชีวิต

ในปี พ.ศ. 2543 มูลนิธิผู้หญิงได้ให้ความช่วยเหลือแก่ผู้หญิงและเด็ก ที่ประสบปัญหาความรุนแรงในครัวทั้งสิ้น 93 ราย โดยให้ความช่วยเหลือทางกฎหมาย แก่ผู้หญิงที่ต้องคดีสืบเนื่องจากความรุนแรงในครอบครัว 4 ราย เนื่องจากผู้ประสบปัญหามีฐานะยากจน มูลนิธิผู้หญิงจึงได้จัดหาทนายความในการต่อสู้คดี เพื่อให้กระบวนการพิจารณาคดีให้ ความยุติธรรมกับผู้หญิง โดยคำนึงถึงสภาพปัญหาที่ผู้หญิงได้รับความกดดัน จากการถูกทำร้ายทุบตีตลอดมา และยังช่วยเหลือในการประกันตัวเพื่อให้ผู้หญิงได้กลับคืนสู่ครอบครัวและมีโอกาสดูแลลูกๆ ของตนเองอีกครั้ง

ในการดำเนินงานให้ความช่วยเหลือ จำเป็นต้องใช้เงินทุนจำนวนมาก มูลนิธิผู้หญิงจึงเล็งเห็นความจำเป็นในการสร้างความร่วมมือจากสาธารณชนเพื่อจัดตั้งกองทุนช่วยเหลือ ผู้ประสบปัญหา ความรุนแรงในครอบครัวขึ้น